Burn-out door werkdruk of pestgedrag? Werkgever niet zomaar aansprakelijk

Een werknemer stelt dat hij door een onveilig werkklimaat, pestgedrag en een te hoge werkdruk een burn-out heeft gekregen. Hij houdt zijn werkgever aansprakelijk voor de schade. De kantonrechter wijst de vordering echter af. De uitspraak laat zien dat een burn-out niet automatisch leidt tot werkgeversaansprakelijkheid.

Wat speelde er?
Een werknemer is sinds 2008 in dienst bij Shell. Vanaf 2019 werkt hij als Associate Researcher op een laboratoriumafdeling. In de jaren daarna ontstaan spanningen met zijn leidinggevende. De werknemer ervaart de communicatie als onveilig en voelt zich regelmatig bekritiseerd en onvoldoende gesteund.

Tegelijkertijd spelen ook andere omstandigheden een rol. Bij de werknemer wordt een ernstige hoornvliesaandoening vastgesteld. Daarnaast raakt hij in 2020 gewond bij een brandincident in de privésfeer. In 2021 valt hij eerst gedeeltelijk en daarna volledig uit. Vervolgens ondergaat hij meerdere oogoperaties.

Volgens de werknemer is sprake van een burn-out die is veroorzaakt door pestgedrag, een onveilig werkklimaat, een te hoge werkdruk en onterechte negatieve beoordelingen. Hij stelt dat Shell haar zorgplicht als werkgever heeft geschonden en vordert een schadevergoeding.

Shell betwist dat. Volgens de werkgever was wel sprake van spanningen op de werkvloer, maar niet van pestgedrag of een ongezonde werkomgeving.

Oordeel van de rechter 
De kantonrechter wijst de schadeclaim af. Volgens de rechter heeft de werknemer onvoldoende onderbouwd dat zijn burn-out door het werk is veroorzaakt.

De werknemer baseert zich onder meer op een rapport van een door hem zelf ingeschakelde bedrijfsarts. Dat overtuigt de rechter niet. Het rapport is grotendeels gebaseerd op het verhaal van de werknemer, zonder hoor en wederhoor met Shell of de bedrijfsarts die de re-integratie begeleidde. Bovendien houdt het rapport onvoldoende rekening met andere mogelijke oorzaken van de klachten, zoals de ernstige oogproblemen en het brandincident in de privésfeer.

Ook van pestgedrag is volgens de rechter onvoldoende gebleken. Dat de werknemer regelmatig werd aangesproken op zijn functioneren en de communicatie met zijn leidinggevende als onaangenaam ervoer, betekent nog niet dat sprake is van pesten. Ook is niet aangetoond dat de werknemer structureel werd blootgesteld aan een te hoge werkdruk. Dat de werknemer regelmatig in het weekend werkte, betekent volgens de rechter nog niet dat de werkgever dat van hem verlangde of dat de werkzaamheden dit noodzakelijk maakten.

De rechter erkent dat de situatie voor de werknemer ingrijpend is geweest. Toch is onvoldoende aangetoond dat zijn psychische klachten zijn veroorzaakt door de werkomstandigheden. Daarom is Shell niet aansprakelijk voor de gestelde schade.